De Zesjescultuur – Waarom Intrinsieke Motivatie de Sleutel is tot Echt Leren.

Leren is geen eenmalige inspanning. Het vergaren en bijhouden van kennis vereist een continue toewijding. Toch zien we in de maatschappij vaak een fenomeen opduiken dat de “zesjescultuur” wordt genoemd. Deze cultuur houdt in dat veel leerlingen streven naar het behalen van minimale resultaten met zo min mogelijk inspanning. Maar wat ligt ten grondslag aan deze houding en hoe kunnen we ervoor zorgen dat echte betrokkenheid en intrinsieke motivatie het leren weer aanwakkeren?

Waarom een zesjescultuur?

Het nastreven van minimale prestaties is niet per se een teken van luiheid, maar kan gezien worden als een efficiënte houding om doelen te bereiken. Toch moeten we de vraag stellen of dit de juiste benadering is als het gaat om leren. Is een zesje voldoende om aan te tonen dat leerstof volledig beheerst wordt, of moeten we juist streven naar hogere doelen?

Beperkingen van testen en cijfers

Cijfers voor toetsen en examens geven slechts een momentopname van kennis weer, terwijl het vergaren en bijhouden van kennis een voortdurende inspanning vereist. De tijdshorizon van cijfers en diploma’s is beperkt, omdat kennis kan verouderen of vergeten kan worden. Jaarlijkse herhaling van testen kan helpen om de kennis op peil te houden, maar het blijkt dat veel leerlingen alleen tijdens de testmomenten echt hun kennis op peil hebben.

De verkeerde oplossingsrichting

We hebben al gezien dat het verhogen van de lat en vaker testen niet de gewenste resultaten opleveren. De huidige benadering, die gericht is op controle en prestatiedoelstellingen, leidt niet tot betrokkenheid bij het leerproces. Leerlingen worden gedreven om te voldoen aan de gestelde eisen, maar missen intrinsieke motivatie om te leren.

De invloed van oordelen

Intrinsieke motivatie wordt vaak ontregeld door de manier waarop fouten worden beoordeeld. Wanneer leerlingen fouten maken, worden ze ter verantwoording geroepen en krijgen ze vaak negatieve feedback. Dit plaatst de beoordelaar in een machtspositie en verandert de perceptie van fouten van leermomenten naar strafbare feiten.

Naar een andere oplossingsrichting

Om betrokkenheid en intrinsieke motivatie te stimuleren, moeten we de focus verschuiven van prestatiedoelstellingen naar leerdoelstellingen. Een prestatiedoelstelling stelt een bepaald cijfer als doel, maar dit kan de volledige beheersing van de kennis maskeren. Leerdoelstellingen, daarentegen, hebben geen eindpunt en moedigen voortdurend groei en leren aan.

Leren van fouten

Met leerdoelstellingen hoeven leerlingen zich niet te concentreren op het bewijzen van hun vaardigheden. In plaats daarvan draait het om het leren zelf. Fouten worden gezien als kansen om te verbeteren en de kennis efficiënter en effectiever te maken. Onderzoek heeft aangetoond dat leerlingen met leerdoelstellingen beter presteren in het toepassen van kennis op nieuwe situaties.

Het belang van betrokkenheid

In een moderne kenniseconomie is betrokkenheid cruciaal voor het vergaren en bijhouden van kennis. Het afschaffen van de machtspositie van de beoordelaar en het faciliteren van leren in plaats van controleren, opent de weg naar intrinsieke motivatie en betrokkenheid bij het leerproces.

Conclusie

De zesjescultuur illustreert de noodzaak om het leren te transformeren. Het vergaren en bijhouden van kennis vereist intrinsieke motivatie en betrokkenheid, waarbij leerdoelstellingen centraal staan. Door te leren van fouten en de nadruk te leggen op voortdurende groei, kunnen we een omgeving creëren waarin leerlingen nooit uitgeleerd raken en hun volledige potentieel kunnen benutten. Het is tijd om de weg naar betrokkenheid in te slaan en een nieuwe benadering van leren te omarmen.

Categorieën: